مقدمه

در این بخش، استاندارد تست کنتور گاز دیافراگمی (بخش پنجم از IGS-M-IN-101 نسخه ششم) مورد بررسی قرار می‌گیرد. این تست‌ها، عملکرد کنتور را در شرایط مختلف دمایی، رطوبتی و همچنین دوام فیزیکی قطعات ارزیابی می‌کنند.

در اين مطلب بخش سوم از استاندارد NIGC كنتور گاز ديافراگمي به شماره IGS-M-IN-101(6)  بررسي خواهد شد که در آن نحوه تست كنتور گاز ديافراگمي در شرکت ملی گاز ایران آورده شده است.  براي خواندن بخش چهارم روي اين مطلب كليك كنيد

[ez-toc]

 

5 خطای آزمایش نشانگر در دمای گاز اعلام شده

کنتور مورد آزمایش در محفظه­ای با دمای کنترل شده که با هوا در دمای معمولی آزمایشگاهی، t₁، در درجه سانتیگراد، فشار ثابتی که از حداکثر فشار کاری کنتور مورد آزمایش تجاوز نمی‌کند و دارای رطوبت نسبی به طوری که نقطه شبنم آن حداقل K 10 کمتر از دمای آزمایش است، نصب شود. دمای محفظه تا درجه سانتیگراد کاهش داده و حفظ شود. هوا از یک مبدل حرارتی عبور داده شود، به طوری که دمای هوای ورودی به کنتور حداقل دمای گاز باشد و سپس وارد کنتور مورد آزمایش شود (شکل 6-7 مشاهده شود).

 

دمای آزمایش t₂، بر حسب درجه سانتیگراد، مقدار میانگین دمای اندازه­گیری شده در ورودی و خروجی کنتور است.

پس از بررسی پایداری دمای t₂ در محدوده­های بالا، یعنی درجه سانتیگراد، خطای نشانگر کنتور مورد آزمایش با استفاده از روش ارائه شده در بند 2.5 (ج) به اضافه یک بررسی خطای نشانگر در Q_min، با این تفاوت که دمای بالا حفظ می‌شود، با استفاده از معادله زیر چک شود.

بررسی شود که این خطای نشانگر در محدوده حداکثر خطاهای مجاز – اولیه ارائه شده در دمای محفظه افزایش یابد و در دمای درجه سانتیگراد یا بالاتر در صورت اعلام توسط سازنده حفظ شود.

هوا از یک مبدل حرارتی عبور داده شود، به طوری که دمای هوای ورودی به کنتور حداکثر دمای گاز اعلام شده توسط سازنده باشد و سپس به کنتور مورد آزمایش وارد شود

پس از بررسی پایداری دمای t₂ در محدوده­های بالا، یعنی درجه سانتیگراد یا بالاتر، خطای نشانگر کنتور مورد آزمایش با استفاده از روش ارائه شده در بند 2.5 (ج) به اضافه یک خطای نشانگر در Q_min بررسی شود به جز اینکه دمای بالا با استفاده از معادله زیر حفظ شود:

جایی که:

V_c  حجم واقعی عبوری از کنتور، بر حسب مترمکعب است.

V_in  حجم واقعی وارد شده به محفظه کنترل شده دما، بر حسب مترمکعب است.

T₁ (t₁ – 273, 15)، به کلوین است.

T₂ (t₂ – 273, 15)، به کلوین است.

P₁ فشار مطلق اندازه­گیری شده در ورودی محفظه کنترل شده دما، بر حسب Pa است.

P₂ مقدار میانگین فشار مطلق اندازه­گیری شده در ورودی کنتور بر حسب Pa است.

و

جایی که:

E نشانه خطا است که به صورت درصد بیان می­شود.

V_i حجمی است که کنتور بر حسب مترمکعب نشان می­دهد.

V_c حجم واقعی عبور شده از کنتور، بر حسب m³ است.

بررسی شود که این خطای نشانگر در محدوده حداکثر خطاهای مجاز – اولیه

22.5 خطای آزمایش نشانگر در محدوده دمای محیط

خطای نشانگر کنتور مورد آزمایش با استفاده از روش ارائه شده در بند 2.5 (ج)  به اضافه یک خطای بررسی نشانگر در Q_min بررسی شود.

بررسی شود که این خطای نشانگر در محدوده حداکثر خطاهای مجاز اولیه

کنتور مورد آزمایش در محفظه­ای با دمای کنترل شده که با هوا در دمای معمولی آزمایشگاهی، t₁، در درجه سانتیگراد، فشار ثابتی که از حداکثر فشار کاری کنتور مورد آزمایش تجاوز نمی­کند و دارای رطوبت نسبی به طوری که نقطه شبنم حداقل 10 K کمتر از دمای آزمایش است، نصب شود. دمای محفظه تا درجه سانتیگراد کاهش داده و حفظ شود.

هوا از یک مبدل حرارتی عبور داده شود، به طوری که دمای هوای ورودی به کنتور حداقل دمای محیط باشد و سپس به کنتور تحت آزمایش وارد شود

کنتور به مدت 22 ساعت در Q_max در حداقل دمای محیط استفاده شود. پس از اتمام این دوره، دمای محفظه را افزایش داده و در دمای (2-60+) درجه سانتیگراد حفظ شود. هوا از یک مبدل حرارتی عبور داده شود به طوریکه دمای هوای ورودی به کنتور حداکثر دمای محیط باشد و سپس این هوا به کنتور تحت تست وارد شود (شکل 6-6 مشاهده شود).

کنتور به مدت 22 ساعت در Q_max در حداکثر دمای محیط استفاده شود.

پس از اتمام این دوره اجرا، خطای نشانگر کنتور مورد آزمایش با استفاده از روش ارائه شده در بند 2.5 (ج)  به اضافه خطای نشانگر در Q_min بررسی شود.

بررسی شود که این خطای نشانگر در محدوده حداکثر خطاهای مجاز باشد.

23.5 تست رطوبت (برای تست كنتور گاز ديافراگمي)

خطای نشانگر باید مطابق با 2.5 (ج) آزمایش شود. یک کنتور باید برای خطای نشانگر آزمایش شود و سپس مطابق با استاندارد EN ISO 6270-1 به مدت 340 ساعت آزمایش شود. سپس کنتور باید از نظر خطای نشانگر مجدداً آزمایش گردد و از نظر خوانایی ایندکس و علائم به صورت بصری بازرسی شود.

24.5 پنجره‌های ایندکس و تست اطراف کنتور

هم به صورت عرضه شده و هم بعد از اینکه تحت آزمایش­های پیری سریع مشخص شده در 5.24.5 قرار گرفت؛ نمونه‌های شیشه‌های پنجره یا قالب‌ باید با 1.24.5، 2.24.5، 3.24.5 مطابقت داشته باشند.

آزمایش‌های پیری تسریع شده باید بر روی نمونه­هایی انجام شود که قبلاً تحت آزمایش اشتعال­پذیری قرار نگرفته­اند (4.24.5).

1.24.5 بازرسی بصری

شیشه پنجره یا قالب نباید فرسودگی یا تاول را نشان دهد. قسمتی که ایندکس از طریق آن مشاهده می­شود باید شفاف باشد و نباید باعث اعوجاج بصری در زاویه دید 15 درجه در حالت عادی به پنجره شود.

2.24.5 صلبیت

با نصب پنجره بر روی کنتور، همانطور که در حال کار است و در دمای 2±60 درجه سانتیگراد، یک میله چوبی با قطر 10 میلیمتر که به طور عادی بر روی هر قسمت خارجی پنجره یا قالب با نیروی  N200  اعمال می­شود نباید باعث شود هر قسمت متحرک مکانیزم کنتور قابل لمس باشد.

3.24.5 ضربه

یک توپ فولادی جامد به قطر 25 میلیمتر را سه بار از ارتفاع 350 میلیمتری به مرکز پنجره ایندکس، در حالت عمود بر روی صفحه آن بیندازید، در حالی که پنجره در کنتور در حال کار نصب شده است و در دمای (ºC1 29±-) قرار دارد.

4.24.5 قابلیت اشتعال

پنجره باید مطابق با BS 2782 روش 140e:1982 آزمایش شود. برای این آزمایش، قطعه آزمایش باید در مرکز شبکه قرار گیرد و صورت خارجی آن به سمت پایین باشد. مواد باید با الزامات زیر مطابقت داشته باشد.

(الف) مدت زمانی که قطعه آزمایش می­درخشد یا شعله می­گیرد از لحظه­ای که اتانول می­سوزد؛ نباید از 5 ثانیه تجاوز کند.

(ب) هرگونه ماده­ای که ممکن است از نمونه افتاده باشد نباید به سوختن ادامه دهد.

(ج) درصد سطح زیرین قطعه آزمایش که زغال شده یا سوخته است نباید از 20 درصد تجاوز کند.

(د) طول آن قسمت از هر لبه سطح زیرین قطعه آزمایش که ذغالی شده یا سوخته است نباید از 50 میلیمتر تجاوز کند.

5-24-5 پیری تسریع شده

یک نمونه شیشه پنجره یا قالب در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار گیرد و از دست دادن نرم‌کننده فرار مشخص شده در بند 5-24-5-1 و 5-24-5-2  بررسی شود.

نمونه دیگری مطابق بند 5-24-5-3 بعد از تستهای پیری و قبل از انجام آزمایش اشتعال­پذیری به آزمایش اضافه شود. نمونه‌ها همچنان باید متناسب با کنتور باشند.

1.5.24.5 تست قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش

پنجره دستگاه نشانگر و پلاک نام با استفاده از یک لامپ خورشیدی معلق که بیش از 400 ساعت استفاده نشده است با منبع نوری که دارای طیف تابش یکسان با یک لامپ زنون با انتقال کم زیر 290 نانومتر است، برای پنج دوره، هر یک به مدت هشت ساعت، در معرض تأثیر اشعه ماوراء بنفش قرار گیرد.

تجهیزات آزمایش باید حداقل 765 وات بر مترمربع انرژی را در کل سطح اقلام مورد آزمایش فراهم کند.

اطمینان حاصل شود که هوای اطراف محدود نیست و در دمای (3±43) درجه سانتیگراد گردش و تنظیم می­شود.

بعد از هر بار قرار گرفتن در معرض به جز آخرین، اقلام به مدت 16 ساعت در آب مقطر غوطه‌­ور شود و سپس با پشم پنبه تمیز و خشک شوند.

2.5.24.5 از دست دادن نرم­ کننده فرار

نمونه باید در هوا در دمای 3±100 درجه سانتیگراد به مدت 24 ساعت گرم شود. در این آزمایش، شیشه پنجره یا قالب باید به طور معقولی نصب شود تا تغییر شکل ایجاد نشود.

3.5.24.5 مقاومت در برابر مواد شیمیایی

نمونه باید همانطور که در کنتور است محدود شود و سپس به نوبه خود و به ترتیب ذکر شده در مواد فنی زیر در دمای 3±20 درجه سانتیگراد غوطه­ور شود:

(الف) کربنات سدیم (20% m/m) به مدت 2 ساعت

(ب) تینرهای رنگ (تقریباً 50٪ هیدروکربن‌های آروماتیک و 50% هیدروکربن‌های آلیفاتیک. مانند 50%
0 – زایلن و 50% n- هپتان) به مدت 1 ساعت. نمونه باید با آب مقطر تمیز شود و پس از هر غوطه­وری با پشم پنبه به دقت خشک شود.

سوالات متداول درباره تست کنتور گاز دیافراگمی

 چرا دمای بالا و پایین تست می‌شود؟

برای شبیه‌سازی شرایط محیطی واقعی که کنتور در آن استفاده خواهد شد.

 آیا تست پنجره ایندکس الزامی است؟

بله، چون ایندکس بخش حیاتی برای قرائت حجم گاز است و باید در برابر ضربه، شعله و UV مقاوم باشد.

 چه تفاوتی بین تست رطوبت و تست پیری وجود دارد؟

تست رطوبت برای سنجش عملکرد در محیط مرطوب است، اما تست پیری برای بررسی عملکرد در گذر زمان و نور UV انجام می‌شود.